Vangnetters

De "vangnetters” waarop de wet betrekking heeft zijn werknemers die geen werkgever hebben die hen tijdens ziekte in de eerste 104 weken het loon doorbetaalt. Het gaat dan om zieke uitzendkrachten, zieke werknemers die tijdens de proeftijd zijn ontslagen of waarvan het contract tijdens ziekte afliep en zieke werklozen. Zij worden vangnetters genoemd, omdat zij bij gebreke van doorbetaling van loon tijdens de eerste 104 weken van ziekte een Ziektewetuitkering krijgen en aldus in het vangnet van de Ziektewet vallen.

 

Er zijn ook werknemers die een Ziektewetuitkering krijgen en die nog wel een werkgever hebben die hen het loon doorbetaalt. Het gaat dan om werkneemsters die ziek zijn vanwege zwangerschap of bevalling, werknemers met een structurele functionele beperking (met name werknemers met een WAO- of WIA-uitkering maar ook anderen) en werknemers die ziek zijn door orgaandonatie. Op deze werknemers heeft de wet geen betrekking.

 

Ook op de zieke werklozen heeft de wet geenbetrekking. Voor wat betreft de gevolgen van de wet voor werkgevers heeft de wet per saldo betrekking op werknemers met een tijdelijk contract die ziek uit dienst gaan (omdat zij bij het einde van hun contract ziek zijn en hun contract niet wordt verlengd) en op werknemers die tijdens de proeftijd worden ontslagen en ziek zijn. Deze groep werknemers wordt ook wel aangeduid als "flexwerkers” in tegenstelling tot werknemers met een "vast contract”.


Achtergrond en doelstelling van de wet